* İyi bir kreatif tüketicilere değil, Paris'te kendisini işe alabilecek 20 kişiye seslenir.
* İlk fikir en iyi fikirdir, ama sunmadan önce her zaman üç haftalık bir süre istenmelidir.
* Reklamcılık insana, işini daha kötü yapması için para ödenen tek meslektir.
* Toplantılara her zaman geç kal. Saatinde gelen bir kreatif güvenilir biri değildir. Herkesi 45 dakika bekletmekte olduğun salona girerken sakın özür dileme; tersine şöyle de : "Merhaba, size sadece 3 dakika ayırabilirim."
* Hiçbir şey hazırlamadıysan, en son sen konuş ve diğerlerinin söylediklerini kendine mal et. Bütün toplantılarda haklı olan, hep en son konuşandır. Toplantıların amacının, diğerlerini başarısız göstermek olduğunu asla göz ardı etme.
* Üst ile ast arasındaki fark, üstün ücretinin daha iyi olması ve daha az çalışmasıdır. Ücretin ne kadar yüksekse, sözün o kadar çok dinlenir ve o kadar az konuşursun. Kreatifin kreatif direktöre bir fikri satması için; onu, sistematik olarak, fikrin kendisine değil de ona ait olduğuna inandırması gerekir. Bunun için, sunumlarına dün bana söylediklerini bir daha düşündüm ve..." türü cümlelerle başlamalıdır; oysa kreatif direktör ne dün birşey söylemiştir, ne geçen gün aklına bir fikir gelmiştir ne de bir çıkış noktası belirlemiştir.
* Üstü asttan ayırmanın bir başka yolu; ast kimseyi güldürmeyen gülünç espriler yapar, üst ise herkesi güldüren soğuk espriler yumurtlar.
* Sık sık işi kır, işyerine öğlene doğru gel, günaydın dendiğinde asla karşılık verme; üç saat öğle tatili yap, asla arandığında yerinde bulunma. En ufak bir eleştiride: "Kreatiflerin mesai saati yoktur, sadece işi teslim tarihleri vardır" de.
*Kimseye kampanya hakkındaki görüşünü sorma. Birine görüşünü sorarsan her zaman bunu söyleme tehlikesi vardır. Ve bir kez söylerse, bunu hesaba katmak zorunda kalman ihtimal dışı değildir.
*Herkes üstündeki kişinin işini yapar...Ne kadar önemliysen o kadar az çalışırsın...Bütün işini başkasının üstüne yık; beğenilirse başarıyı kendine mal edersin; başarısız olursa o kovulacaktır....
Deprem sonrası Elazığ’a gidip incelemelerde bulunan Başbakan Tayyip, hastanede karşılaştığı yaralılardan küçük Mikail’e, “Hangi takımı tutuyorsun?” diye sordu.
Aşkın kalple ilintisi vardır derler...Var mıdır hakikaten? Bir nevi kanlı pompa olan tiksindirici bir organdan ziyade hava solutan bir organla daha sıkı ve de fıkıdır ilişkisi kanımca. Aşk, önce ciğerleri sıkıştırmaz mı? Sıklım sıklım sıkıntı basmaz mı, kocaman bi çocuk oturmaz mı içine nefes aldırmayan?
Hangisi daha güvenlidir, güvboyludur dürüst olmak gerektiğinde? Sevilmeyi seçmek, sevmekten vazgeçebilme ihtimali taşıyan kişiye bırakmak mıdır dizginleri bile bile; en baştan kabullenmek midir üzülmeyi? Peki ya korku duyulduğunda senden? Biraz egoizmden ne zarar gelir, hem (in)sana hem başkasına? Peki ya romantizm? O zaman beklemelisin kendi üzüntünü, üzüntülü görüntünü....
"Propaganda, görünür hale geldiği anda etkisini yitirir."
Bir alıntıdır gene "Reklamcıyım; evet, kainatı kirletiyorum. Ben, size boku satan adamım. Asla sahip olamayacağınız o şeylerin hayalini kurduran. Hep mavi gökyüzü, daima güzel kadınlar, photoshopta rötuşlanmış kusursuz bir mutluluk. Kılı kırk yararak yaratılmış görüntüler, moda müzikler. Zar zor biriktirdiğiniz paralarla, son kampanyamda itelediğim rüyalarınızın arabasını satın almaya başardığınızda, ben onu çoktan demode etmiş olacağım. Ben üç model önden gidiyorum ve her zaman sizi hüsrana uğratmanın bir yolunu buluyorum. Glamour, attığınız her adımda sizden biraz daha uzaklaşan o masal ülkesinin adıdır."
